Het woord ‘wicca’ is afgeleid van het Engelse ‘witchcraft’, wat wijsheid betekent. Wicca is een natuurreligie, ook wel oude religie of hekserij genoemd. Heksen waren vaak krachtige mensen, die van grote waarde voor hun gemeenschap waren door hun helende kennis van de natuur. Heksen waren meestal vrouwen, levend in een cultuur en tijd waar vrouwen een minderwaardige positie innamen.

De wicca is een sjamanistische natuurreligie gebaseerd op voorchristelijke bronnen, Europese folklore en mythologie. En is geïnspireerd door oude tradities uit onder andere Egypte, Kreta en de Keltische cultuur. De moderne wicca is ongeveer vanaf 1950 zichtbaar actief. De wiccan of heks kiest voor een spirituele, natuurlijke levenstijl. Zij eert de godin in haar 3 aspecten van wassende maan (maagdfase), volle maan (vruchtbaarheidsfase) en afnemende maan (fase van de oude, wijze vrouw). Zij zoekt naar harmonie met de cycli van de natuur. De heks bewandelt haar spirituele pad met praktische voeten, bewust van de wereld om haar heen. Zij zet duidelijk haar intenties neer in rituelen, waarin witte magie gebruikt wordt (gerichte, positieve energie). Symbolische rituelen waarbij de kracht van de geest vrijgemaakt wordt en het bewustzijn zich verruimd. Vaak worden ‘spells’ (korte, rijmende spreuken) gebruikt, om energie te versterken en te richten.