Ik ben meer dan 30 jaar geleden ‘toevallig’ in aanraking gekomen met wicca. Mijn hart werd geraakt en mijn geest werd geprikkeld bij mijn eerste heksenritueel. Ik sloot mij aan bij een ‘coven’, een cirkel van mensen waarin de energie door de bundeling versterkt wordt. Wij vieren de 8 jaarfeesten (zoals midwinter, midzomer) en de volle manen. Jaren later werd ik als priesteres ingewijd in de Dianic witchcraft. Dianic wicca is een van de wicca-stromingen, naast en geinspireerd door de Gardnerian en Alexandrian wicca. Binnen Dianic wicca is er minder hierarchie, minder vaste structuren en staat de godin centraal.

In 2015 heb ik een Crowning-inwijding gedaan, waarin ik de fase van oude, wijze heks ben ingeslagen. Ik maak de keuze om mijn ervaringen, kennis en liefde door te geven en te delen.

“Als je op een pad loopt dat geluk en heil voor iedereen brengt, volg dit pad zoals de maan door de sterren reist” (Boeddha).

De heks staat voor mij symbool voor de mens die haar eigen weg durft te gaan. Haar kracht put uit de natuur en zich ermee verbindt. Zij houdt zich bezig met positieve energie en heling. Naar mijn inziens staat heks voor mijn vrouwelijke kracht en autonomie. Dat vrouwen en mannen hun ware potentie kunnen leven en geëerd worden. Alleen of met anderen vier ik in een ritueel de seizoenen, jaarfeesten en volle maan. Voor mij is dat een moment om bewust stil te staan bij wat er is en wat er werkelijk toe doet.